କଥା ଓ କାହାଣୀ

ପଶ୍ଚିମାଭାଷାରେ ଏମିତି ଗୋଟେ ଢମାଳି ଅଛି : ' ଡଂଗର ତଲର ବୁରୋଲଟିରେ , ସ ର୍ ସୋ ତି ! / ଖାଏତୁ ବଲେ ତୁଲି ଆନି ଦେତି...! ' ସରସୋତି ବୋଇଲା : ବୁଝେଇ ଦିଅ !

କଥା ଓ କାହାଣୀ

ନଫରୂଲ୍‌ ଅହମ୍ମବ ଫେରିଯିବାର କିଛି ସମୟ ପରେ ନରହରି ଦାଶ, ଗକର ସିଂ ଆସି ପଚାରିଲା ସେଇ ସମାନ ପ୍ରଶ୍ନ - କୂର୍ତା ତୟାର ହେଇଛି? ଦଜ ଗଜ୍କର ସିଂ ତାକୁ ମଧ୍ୟ ସେଇ ସମାନ ଉତ୍ତର ଦେଲା- “'ନା, ନୂଆ ତୟାର ହେଇନାହିଁ ସେଇ ପୂରୁଣା ଦୂଇଟା ମରାମତି ହେଇ ଟଙ୍ଗା ହେଇଛି।

କଥା ଓ କାହାଣୀ

ସେହି କଣ୍ଠସ୍ଵର ହିଁ ନୀଳକଣ୍ଠ ତିଆଡ଼ି ଜୀବନର ମୋଡ଼ ବଦଳାଇ ଦେଲା। ନୀଳକଣ୍ଠର ବାପା ଭ୍ରମର ତିଆଡ଼ି ଥିଲେ ବିଶିଷ୍ଟ ପାଲାଗାୟକା ଚେହେରା ଯେମିତି ଦେଖିବାକୁ ରାଜା ପରି, କଣ୍ଠସ୍ଵର ବି ସେମିତି ବୀଣାଜିଣା। କେଡ଼େ କେଡ଼େ ପାଲାଗାୟକ ଭ୍ରମର ତିଆଡ଼ିକଂ ପାଲା ଗାୟନ ପାଖରେ ହାର୍‌ ମାନିଛନ୍ତି ଓ ସ୍ବୀକାର କରିଛନ୍ତି ତାଙ୍କ କଂଠ ରେ ସ୍ଵୟଂ ମା” ସରସ୍ଵତୀ ବିରାଜମାନ କରିଛନ୍ତି।

କଥା ଓ କାହାଣୀ

ଖରା ଯେମିତି ଶପଥବଦ୍ଧ ଥିଲା ଆହୁରି ତୀବ୍ର ହେବାପାଇଁ । ତୀବ୍ର ଓ ଟାଣ । ମଣିଷମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ତା’ର କୌଣସି କରୁଣା ଥିଲା ଭଳି ମନେହେଉ ନଥିଲା । ବର୍ଷାଭଳି ସେ ଅଗ୍ନୀକଣିକା ସିଂଚିବାରେ ଲାଗିଥିଲା ।

କଥା ଓ କାହାଣୀ

ଝରକା ଦେଇ ପଶିଆସିଥିବା ଆଞ୍ଜୁଳେ କଅଁଳିଆ ପବନ ବିଚିତ୍ରାନନ୍ଦଙ୍କୁ ସାଉଁଳେଇ ଦିଅନ୍ତେ ସେ ନିଦ ଭାଙ୍ଗି ଉଠିପଡ଼ିଲେ । ପବନ ତାଙ୍କୁ ଡାକୁ ବା ନ ଡାକୁ ସବୁଦିନ ସେ ଏଇ ସମୟରେ ଉଠଡ୍ତି ।

କଥା ଓ କାହାଣୀ

ମୁଁ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିବି । ଆଉ ବଂଚିରହି ଲାଭନାହିଁ । ଏମିତି ଏକ ଭାବନା ଟେ ମନଭିତରେ ଦୃଢ଼ ହେଉଥିଲା । ଅବସ୍ୟ ଆତ୍ମହତ୍ୟାର କାରଣ ଟା ବହୁତ ଛୋଟ କିନ୍ତୁ ଗୁରୁତ୍ତ୍ୱପୁର୍ଣ୍ଣ କଥା ହେଲା କି ସେହି ଛୋଟ ଘଟଣା ବି ମୋ ସହିତ ଆଗରୁ କେବେ ହୋଇନଥିଲା ।

କଥା ଓ କାହାଣୀ

"ତୁମେ ଫେରି ଆସ ...ପାପା...." ଏମିତି କଣ କହି ପାରିବି କି ମୁଁ ତୁମକୁ ଫୋନ୍ କରି ? କହି ପାରିବି କି ମୁଁ ତୁମକୁ ଭୂଲି ପାରି ନାହିଁ, ଆଉ ଏଠି ସକାଳର ଧୂଆଁ ଧୂଆଁ କୁହୁଡି ଭିତରେ ମୋତେ ଦେଖା ଯାଉଛି ତୁମ ହାତ ତିଆରି ଚା'ର ବାମ୍ଫ ।

କଥା ଓ କାହାଣୀ

ମୁଣ୍ଡ ଘୂରାଇ ଦେଉଥିଲା। ପାଦ ଦୁଇଟା କ୍ରମଶଃ ଅସାଡ଼ ହୋଇ ଆସୁଥିଲା। ତମାମ ଜଂଗଲ, ଜଂଗଲର ଅସଂଖ୍ୟ ଗଛ, ମୁଣ୍ଡ ଉପରର ତତଲା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଆଖି ପାଉ ନ ଥିବା ଆକାଶ ସବୁ ଯେମିତି ତା’ ଚାରିପଟେ ଘିର୍‌ ଘିର୍ ହେଇ ବୁଲୁଥିଲେ।

କଥା ଓ କାହାଣୀ

ଛଅ ମାସ ହେବଣି ଜେଜେ ଖଟିଆରୁ ଉଠିପାରୁନାହାନ୍ତି । ଡାକ୍ତରଂକ ବାଇଦା ତାରିଖରୁ ଅଧିକ ଦିନ ବଂଚିଲେଣି । ଆମେ ସମସ୍ତେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ ଜେଜେ ଶୀଘ୍ର ଘଟ ଛାଡି ଦିଅନ୍ତୁ । ମରିବା ଆଗରୁ ନର୍କ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗିବା ଅପେକ୍ଷା ମରିଗଲେ ଭଲ ।

କଥା ଓ କାହାଣୀ

ବାସୁ,ବାସୁ।' ପାହାନ୍ତି ଅନ୍ଧାର ଭିତରେ କିଏ ଡାକିବାର ଶୁଭିଲା, ଧୀର କଅଁଳ ସ୍ଵରରେ । ବାସୁ ସେତେବେଳେ ସ୍ଵପ୍ନ ଦେଖୁଥିଲା, କ'ଣ ଗୋଟିଏ ଭଲ ସ୍ଵପ୍ନ । ସ୍ଵପ୍ନରେ ସେ କ'ଣ ସବୁ ଦେଖୁଥିଲା କିଛି ମନେ ପଡ଼ିଲା ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଭାରି ଭଲ ଲାଗୁଥିଲା। ସେ ଶୋଇଲା କଡ଼ ଲେଉଟାଇ । ଚାଦର ଟାଣି ନେଲା ବେକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ।

କଥା ଓ କାହାଣୀ

ସମୟ ଠିକ୍ ଗୋଟାଏ ବାଜିଲା ମୋ ହାତଘଣ୍ଟାରେ । ଫଗୁନ୍ ମାସ ହେଲେ ବି ଶୀତ ଆହୁରି ଯୁଆନ ସାଜୁଥାଏ । ଶୀତକୁ କି ଲାଜ ନା ବର୍ଷାକୁ ଖାତିର କରେ ନା ଖରାକୁ । ଛୁଟି ପଡିଯାଏ ଶନିବାରରୁ ମଙ୍ଗଳବାର । କାଲି ପୁଣି ସ୍କୁଲ ଖୋଲିବ ।

କଥା ଓ କାହାଣୀ

ଛାଇଟିଏ ନିହାତି ଦରକାର। ନିଜ ଛାଇ ତଳେ କଣ କେବେ ଠିଆ ହୋଇପାରେ ମଣିଷ ?" ବାପା ଥରେ କହିଥିଲେ। ନିଜ ଛାଇ କୁ ଅନାଇ ଚମକି ପଡିଲେବିଜୟ। ଚାରିଆଡକୁ ବିକଳ ହୋଇ ଅନାଇ ଅନ୍ୟ କିଛି ଛାଇ ଖୋଜୁଥିଲେ ବିଜୟ। ଛାଇ ତଳେ ଠିଆ ହେବାକୁ ଭାରି ଇଛା ହେଉଥିଲା।ହେଲେ ଛାଇ କାହିଁ !!!

କଥା ଓ କାହାଣୀ

ପ୍ରମାଣ ମିଳିସାରିଥିଲା । ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷଦର୍ଶୀ ନିଜ ନିଜ ବୟାନ ଦେଇସାରିଥିଲେ । ଉପସ୍ଥିତ ସମସ୍ତ ଗୁଣୀ ଜ୍ଞାନୀ ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କର ଗୋଟିଏ ମତ- ପିଲାଟି ଦୋଷ କରିଛି । ଶ୍ରେଣୀଶିକ୍ଷକ ମତ ଦେଲେ - ଏ ପିଲାକୁ ଦଣ୍ଡ ମିଳିବା ନିହାତି ଦରକାର । କୋମଳ ବୟସରୁ ଯଦି ଏପରି କୁକାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲାଣି, ବଡ଼ ହେଲେ କେଡ଼େ କେଡ଼େ ଦୁଷ୍କର୍ମ ସେ ନ କରିବ ! ଏବେଠୁ ଶାସନ ଢିଲା ହେଲେ, ଭବିଷ୍ୟତରେ ସେ ଏକ କଳଙ୍କ ହୋଇ ଠିଆହେବ ସମାଜରେ ।

କଥା ଓ କାହାଣୀ

ରିଟାୟାର୍ କରିବାକୁ ଆଉ ମାତ୍ର ଦୁଇମାସ ବାକି ଥିଲା ସୁନନ୍ଦଙ୍କର । ଝିଅ କାନାଡାରେ ଆଉ ପୁଅ ଦିଲ୍ଲୀରେ ରହିଥିଲାବେଳେ ସମୟଟାକୁ କେମିତି କଟେଇବେ ଯେତେବେଳେ ଭାବିପାରୁ ନ ଥିଲେ ସୁନନ୍ଦ

କଥା ଓ କାହାଣୀ

ଅରୂପ ହାତରେ ଧରିଥିଲା ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ପ୍ୟାକେଟ୍, ପୁରୁଣା ଖବରକାଗଜରେ ବନ୍ଧା ପୁଟୁଳିଟିଏ । ସୁମିତ୍ରା ପଚାରିଥିଲା - ଏ କ'ଣ ? - କିଛି ନୁହେଁ । ଗୋଟେ ପଥର ମୂର୍ତ୍ତି । - ନଟରାଜ ! - ନା, ନଟରାଜ ନୁହନ୍ତି ।